هدف از پژوهش حاضر، شناسایی ادراک کارکنان از سیاست‌های سازمانی حاکم در سازمان‌هایشان و بررسی تأثیر سیاست‌های سازمانی ادراک‌شده بر واکنش‌ها به نارضایتی شغلی می باشد و با تمرکز بر خودکارآمدی و مهارت سیاسی به‌عنوان عوامل تعدیل‌گر، راهکارهایی برای کاهش اثر منفی این رابطه و کمک به کارکنان بخش خدمات شهری برای تعدیل رفتارشان پیشنهاد می‌کند. نتایج تحلیل داده‌های جمع‌آوری‌شده از 385 نفر از کارکنان بخش خدمات شهری مربوط به شهرداری های شمالغرب کشور به‌عنوان طبقه یا قشری از کارکنان سازمانهای خدماتی، با کمک مدل یابی معادلات ساختاری حاکی از آن است که سیاست‌های سازمانی ادراک‌شده به‌طور مستقیم بر نارضایتی شغلی تأثیر می‌گذارد و سطح بالای آن می‌تواند پیامدهای نامطلوبی برای سازمان به همراه داشته باشد. بااین‌حال، رابطه میان سیاست‌های سازمانی ادراک‌شده و نارضایتی شغلی هنگامی که خودکارآمدی و مهارت سیاسی بالا باشد، قوی‌تر خواهد بود. این پژوهش دریافت که خودکارآمدی در ابعاد سکوت و وفاداری، و مهارت سیاسی در ابعاد سکوت، صدا/اعتراض و وفاداری نقش تعدیل‌گر دارند و برای بُعد ترک خدمت هیچ نقش تعدیل‌گری مشاهده نشد. از این‌رو، نارضایتی شغلی از آنجا رخ می‌دهد که کارکنان سیاست سازمانی را منفی می‌بینند و واکنش‌های نامطلوب بروز می‌کند. بنابراین، کارکنان باید بر پایه مهارت‌های سیاسی و خودکارآمدی خود، از رویه‌های رفتاری و سازمانی خویش برای تداوم کار و انجام درست وظایفشان بهره گیرند. افزون بر این، کارکنان می‌توانند با شناخت مسئولیت خود در کسب شایستگی، مهارت سیاسی و توانمندسازی برای درک رویه‌های سازمان، آگاهی خود از سیاست در سازمان را ارتقا دهند.