فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران

فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران

تحلیل گفتمان انتقادی سیاست‌های آموزش موسیقی و مراکز آموزش موسیقی در دولت تدبیر وامید

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی،گروه مدیریت،واحد اصفهان(خوراسگان)،دانشگاه ازاد اسلامی،اصفهان،ایران
2 استادیار گرو مدیریت دولتی و رسانه، دانشکده حکمرانی اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان) ،دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 دانشیار مدیریت فرهنگی،گروه مدیریت،واحد اصفهان(خوراسگان)،دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران
4 استادیار مدیریت دولتی،گروه مدیریت،واحد اصفهان(خوراسگان)،دانشگاه آزاد اسلامی،اصفهان،ایران
چکیده
چکیده
این پژوهش با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی فرکلاف به بررسی سیاست‌های موسیقی در دولت تدبیر و امید پرداخته است. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل ۸۷ متن منتخب از قوانین، آیین‌نامه‌ها، بخش‌نامه‌ها، سخنان رسمی و اسناد مرتبط با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حوزه آموزش و صدور مجوزهای موسیقی بوده است. نتایج در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین نشان می‌دهد که گفتمان اعتدال، اگرچه با شعار قانون‌مداری، نشاط اجتماعی و توسعه فرهنگی وارد عرصه شد، در عمل بیشتر به «پذیرش مشروط موسیقی» منجر گردید. در سطح توصیفی، قوانین و آیین‌نامه‌ها با تأکید بر نظم اداری و مشروعیت‌بخشی زبانی همراه بودند، اما به‌واسطه‌ی عبارت‌های کلی و سکوت‌های معنادار، زمینهٔ تفسیر سلیقه‌ای و برخوردهای غیرکارشناسی را فراهم کردند. در سطح تفسیری، موسیقی به‌عنوان سرمایهٔ فرهنگی و بخشی از سبک زندگی طبقه متوسط بازنمایی شد، اما خطوط قرمز ایدئولوژیک در زمینه جنسیت، سبک و اجرای صحنه‌ای همچنان پابرجا ماند. در سطح تبیینی، سیاست‌های آموزشی موسیقی محصول برهم‌کنش سه‌گانهٔ قدرت، بازار و پلتفرم بود: نهادهای فرا دولتی نقش تعیین‌کننده در کنترل فرهنگی داشتند، خصوصی‌سازی و شهریه محوری بار اصلی آموزش را به خانواده‌ها منتقل کرد و پلتفرم‌های دیجیتال پس از کرونا به بستر اصلی آموزش بدل شدند. هرچند تعداد آموزشگاه‌ها و هنرستان‌های موسیقی در این دوره افزایش یافت
کلیدواژه‌ها

  • تاریخ دریافت 06 آذر 1403
  • تاریخ بازنگری 15 مرداد 1404
  • تاریخ پذیرش 15 شهریور 1404