فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران

فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران

آثار عدم تابعیت شرط داوری از عقد پایه و جلوه های آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی ، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج، ایران
2 گروه حقوق خصوصی ، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
10.30510/pscci.2025.504760.1246
چکیده
مقررات داوری در ایران حاوی اصول و قواعد مهم و منحصربه فرد است یکی از اصول مهم در داوری عدم تابعیت شرط داوری از عقد پایه می باشد . براساس این اصل اگر عقد اصلی به سببی از اسباب منحل گردیده و یا باطل تلقی گردد تحت هر شرایطی شرط داوری و یا موافقت نامه داوری باقی می ماند . دکترین اصل استقلال شرط هم در فقه و هم در حقوق بوده مشروعیت داشته و دارای آثار و نتایجی است که برخی از آنها به صورت شفاف وکامل در مقررات ذکر نشده است . اینکه چه نتایج و آثار و دستاوردی از این اصل درحقوق برای طرفین محقق می شود ، موضوع اصلی این است که آیا همه نتایج حاصل از این اصل در مقررات قانون آیین دادرسی مدنی ایران و قانون داوری تجاری بین المللی به طور یکسان متبلور شده است یا خیر ؟ نتایج و آثار عدم تابعیت شرط داوری از عقد پایه عبارتند از بقای موافقت نامه داوری در اثر انحلال عقد اصلی و بطلان عقد اصلی و همچنین متفاوت بودن و یا عدم تلازم بین قانون حاکم بر قرارداد اصلی و قانون حاکم بر موافقت نامه داوری و همچنین صلاحیت نسبت به صلاحیت که جنبه منفی این قاعده اخیر و موافقت نامه داوری موجب نفی صلاحیت محاکم به طور نسبی و موقت گردیده و موجب رسمیت قانونی محکمه داوری می گردد.
کلیدواژه‌ها

  • تاریخ دریافت 17 بهمن 1403
  • تاریخ بازنگری 17 فروردین 1404
  • تاریخ پذیرش 12 خرداد 1404