فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران

فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران

ارزیابی شاخص های حکمرانی خوب در جمهوری اسلامی ایران (با نگاهی به اندیشه هابرماس)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
جعفر منصوری 1
نصرت اله حیدری 2
حسن گلپایگانی 3
1 دانشجوی دکترای گروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران(نویسنده مسئول)
3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
10.30510/pscci.2025.516564.1271
چکیده
الگوی حکمرانی خوب موضوعی جدید و کلیدی است که در دو دهه گذشته وارد ادبیات توسعه شده و به سرعت توجه همگان را به خود جلب کرده است. حکمرانی خوب برای پرهیز از نتایج و پیامدهای حکمرانی بد بوده است، زیرا فقدان حکومت دموکراتیک و فقدان ساختارهای دموکراتیک باعث بروز مشکلات و ناهنجاری هایی مانند: فقر، نابرابری، بیکاری، فساد، کمبود بهداشت و آموزش و عدم توزیع صحیح ثروت در سطح جامعه می شود. حکمرانی خوب دارای شاخص ها و ویژگی هایی مانند: مشارکت، حاکمیت قانون، شفافیت، پاسخگویی و مسئولیت پذیری، توجه به افکار عمومی و توافق یا اجماع جمعی، برابری، اثربخشی و کارایی است. با توجه به آنچه گفته شد، سوال اصلی مقاله این است که نتایج شاخص های حکمرانی خوب در جمهوری اسلامی ایران چگونه است؟ یافته های پژوهش نشان می دهد که در جمهوری اسلامی ایران به دلیل اینکه سیاست گذاری در چهار حوزه سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی توسط دولت انجام می شود، نتایج این سیاست گذاری دولت با شاخص های حکمرانی خوب ناسازگار است. نوع روش تحقیق توصیفی – تحلیلی و بر مبنلی مطالعات کتابخانه ای می باشد.
کلیدواژه‌ها
حکمرانی خوب
مشارکت
افکار عمومی
حکومت
شفافیت

  • تاریخ دریافت 23 دی 1403
  • تاریخ بازنگری 26 اسفند 1403
  • تاریخ پذیرش 10 فروردین 1404