ژاپن یکی از قدرتهای اقتصادی جهان و از صنعتی ترین کشورهای قاره آسیا در عین رقابت با پکن نیز ،احتمالآ در تحولات عمومی سیاست خارجی و در جهت گیری اخیرسیاست های منطقه ای توکیو تاثیر گذار بوده است.ژاپن مهمترین شریک استراتژیک تایوان در شرق آسیا است.با ظهور چین و تشدید رقابت استراتژیک بین چین وایالات متحده ،اتحاد ایالات متحده و ژاپن همچنان به عنوان سنگ بنای حیاتی صلح و امنیت در آسیا و اقیانوسیه عمل می کند.اصول رئالیسم ساختاری درک جامع تری از انگیزه ها، استراتژی ها و پیامدها را امکان پذیر می کند. برای تحلیل این پژوهش در میان نظریه های روابط بین الملل شاید ارزشمندترین بینش ها را بتوان رئالیسم ساختاری ارائه داد. به این ترتیب، این پژوهش ازنظررئالیسم ساختاری سیستم به عنوان یک کل دارای اجزای مرتبط به هم درنظرگرفته شده است این ساختارهاهستندکه در درون سیستم برعمل واحدها اثرگذاشته و رفتارآنها راشکل می دهنددر این مقاله با استفاده از نظریه رئالیسم ساختاری به روش توصیفی -تحلیلی این فرضیه مطرح می شودکه:سیاست حفظ وضع موجوددر رابطه بامساله تایوان توسط ژاپن که درتعارض باسیاست چین درخصوص الحاق تایوان به سرزمین اصلی می باشد ازیک سو سطح تنش درمنطقه شرق آسیا را تشدیدنموده وازسویی دیگرنزدیکی راهبردی فزونترآمریکا وژاپن را به وجودآورده است.