مسئولیت‌های مدنی تولیدکنندگان کالا به عنوان یکی از محورهای اصلی حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان در نظام‌های حقوقی مختلف مورد توجه قرار دارد. در این پژوهش، به مقایسه عملی و قضائی اجرای مسئولیت‌های مدنی تولیدکنندگان در حقوق ایران و عراق پرداخته شده است. در هر دو کشور، تولیدکنندگان موظف به رعایت استانداردهای کیفیت، قیمت‌گذاری، بسته‌بندی و شیوه‌های توزیع محصولات هستند که تأثیر مستقیم بر حقوق مصرف‌کنندگان دارد. در هر جامعه، تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان نقش‌های متفاوتی ایفا می‌کنند که تولیدکنندگان دارای مسئولیت‌هایی در قبال مصرف‌کنندگان هستند. یکی از این مسئولیت‌ها رعایت استانداردهای تولید، قیمت‌گذاری، بسته‌بندی و شیوه توزیع محصولات است که تأثیر مستقیم بر حقوق مصرف‌کنندگان دارد. با توجه به این نیاز، سیستم‌های حقوقی در بسیاری از کشورها به حمایت از مصرف‌کنندگان پرداخته و به بررسی مسئولیت‌های تولیدکنندگان در زمینه نقص کالاهای تولیدی پرداخته‌اند. این پژوهش به روش توصیفی-تحلیلی مسئولیت‌های تولیدکنندگان کالا در زمینه نقص محصولات را در سیستم‌های حقوقی ایران و عراق مورد بررسی قرار داده است. در حقوق اسلامی، قواعدی نظیر قاعده لاضرر، اتلاف و غرور وجود دارند که در تعیین مسئولیت‌های مدنی تولیدکنندگان به کار می‌روند. نتایج این پژوهش نشان می‌دهند که سیستم‌های حقوقی ایران و عراق در زمینه مسئولیت تولیدکنندگان کالا تفاوت‌هایی دارند. در حقوق ایران، مسئولیت محض به‌عنوان یک ابزار حمایتی برجسته پذیرفته شده است، در حالی که در حقوق عراق، قانون مدنی و قانون حمایت از مصرف‌کننده مصوب 2010 میلادی به‌طور مستقیم به مسئولیت تولیدکنندگان در زمینه نقص کالا پرداخته و مسئولیت تولیدکنندگان عمدتاً بر مبنای نظریه خطر توجیه می‌شود.