نخستین انتخابات ریاست جمهوری در زمستان 1358 خورشیدی پس از تدوین قانون اساسی و رای آوردن آن برگزار شد. قدرت در قانون اساسی متکثر در نظر گرفته شده بود و اداره قوه مجریه برعهده نخست وزیر بود. تعیین نخست وزیر نیز منوط به رای اعتماد مجلس بود. نامزدهای گوناگونی برای انتخابات ثبت نام کردند. ابوالحسن بنی صدر مشهورترین نامزد آن دوره بود. حزب جمهوری اسلامی که قوی ترین جریان سیاسی در آن ایام بود؛ جلال الدین فارسی را به عنوان نامزد خود معرفی کرد. فردی که نفوذ کلام داشت و می توانست با بنی صدر رقابت کند. از سوی دیگر سازمان مجاهدین خلق(منافقین) نیز برای تصاحب جایگاه ریاست جمهوری برنامه داشت. مهدی بازرگان شخص دیگری بود که برخی امید داشتند تا نامزد انتخابات شود اما وی به دلایل اختلافات درون نهضت آزادی از نامزدی انصراف داد. این مقاله به دنبال آن است تا رفتارهای نامزدهای نخستین دوره ریاست جمهوری را مورد مطالعه قرار بدهد.
شارعی,محمدمحسن . (1402). رفتار نامزدهای نخستین دوره ریاست جمهوری در ایران. فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 2(4), 2-22. doi: 10.30510/pscci.2024.473476.1054
MLA
شارعی,محمدمحسن . "رفتار نامزدهای نخستین دوره ریاست جمهوری در ایران", فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 2, 4, 1402, 2-22. doi: 10.30510/pscci.2024.473476.1054
HARVARD
شارعی محمدمحسن. (1402). 'رفتار نامزدهای نخستین دوره ریاست جمهوری در ایران', فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 2(4), pp. 2-22. doi: 10.30510/pscci.2024.473476.1054
CHICAGO
محمدمحسن شارعی, "رفتار نامزدهای نخستین دوره ریاست جمهوری در ایران," فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 2 4 (1402): 2-22, doi: 10.30510/pscci.2024.473476.1054
VANCOUVER
شارعی محمدمحسن. رفتار نامزدهای نخستین دوره ریاست جمهوری در ایران. فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 1402; 2(4): 2-22. doi: 10.30510/pscci.2024.473476.1054