1
گروه الهیات و معارف اسلامی، واحد محلات، دانشگاه آزاد اسلامی، محلات، ایران.
2
گروه فقه و معارف، واحد کاشان، دانشگاه آزاد اسلامی، کاشان، ایران.
10.30510/pscci.2025.561549.1374
چکیده
حج ابراهیمی از ارکان دین مبین اسلام و در میان تمام مذاهب اسلامی، مورد احترام و اتفاق است. از آنجایی که مکه و مدینه، مرکز نزول وحی و خواستگاه رشد اسلام بوده و برای همیشه آرمان تمامی مسلمانان دردو مرکز مهمّ جهان اسلام میباشد وازطرفی تنها محلّ اجراء مناسک را می توان در بزرگترین کنگره ی اسلام یعنی حج ابراهیمی برشمرد، لذا حاکم اسلامی وظیفه دارد تا در اداره حرمین شریفین منطبق بردستورات و احکام نورانی اسلام عمل نماید. برای تحقق این وظیفه، لازم است مبانی فقهی مدیریت حرمین شریفین را که درگسترهی فقه سیاسی واقع شده است، تبیین نمود. از اینرو این مقاله به دنبال بررسی مبانی و راه کارهای اداره حرمین شریفین بر اساس فقه امامیه میباشد. حال در این راستا ودرفقه امامیه تکالیفی بر عهدهی حاکم اسلامی گذاشته شده تا به بهترین صورت ممکن حرمین شریفین را مدیریت نماید. معهذا این تحقیق به بررسی دیدگاه امامیه نسبت به این تکلیف مهم به استناد منابع فقه امامیه پرداخته و تفاوت حکومت اسلامی با دیگر حکومتها را مد نظر قرارداده است. از سوی دیگردر این مقال شرایط و وظایف حاکم اسلامی در نحوهی ادارهی حرمین تبیین شده و به دنبال آن اهداف داخلی وخارجی مدیریت حرمین شریفین تشریح وارتباط حاکم اسلامی با سایر ملتها و دولتها را در بوته تحلیل آورده ایم.
