چکیده
با گسترش تجارت بین‌المللی در سال‌های اخیر، نیاز به مکانیزم‌های کارآمد برای حل اختلافات تجاری بین‌المللی به شدت احساس شده است. داوری به عنوان یک روش غیررسمی و انعطاف‌پذیر، توجه بسیاری از تاجرین و شرکت‌های بین‌المللی را به خود جلب کرده است. با این حال، شناسایی و اجرای آرای داوری خارجی در کشورهای مختلف، به ویژه در ایران، با چالش‌های قانونی و قضایی متعددی مواجه است. این موانع شامل عدم وجود توافق‌نامه داوری معتبر، مخالفت با نظم عمومی، نقض حق دفاع و وجود مدارک جعلی هستند که می‌توانند به کاهش اعتبار و کارایی نظام داوری منجر شوند.این تحقیق با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای و اسنادی به بررسی موانع شناسایی و اجرای آرای داوری خارجی در حقوق ایران و ارائه راهکارهای حقوقی برای رفع این موانع می‌پردازد. اصلاح قوانین داخلی، هماهنگی بین‌المللی، افزایش تخصص قضایی و توجه به حقوق بشر و اصول عدالت از جمله راهکارهای پیشنهادی هستند. در نهایت، با توجه به اهمیت روزافزون داوری خارجی در حل و فصل اختلافات بین‌المللی، ضروری است که ایران به تعهدات خود در کنوانسیون نیویورک 1958 پایبند باشد و با اصلاحات لازم، زمینه را برای تسهیل شناسایی و اجرای آرای داوری خارجی فراهم کند. این امر می‌تواند به تقویت نظام داوری در کشور و افزایش اعتماد طرفین به این سیستم کمک کند.