سیاست جنایی تقنینی، تدبّر و چاره اندیشی قانونگذار در مورد جرم و پاسخ به آن بوده که با توجه به وابستگی سیاست جنایی به نظام سیاسی هرکشور، حالات گوناگونی به خود میگیرد. سیاست جنایی نقنینی در واقع، سلیقه قانونگذاران مختلف و انتخاب ایشان، در انواع جرائم و مجازاتها و نحوه تقابل با پدیده مجرمانه میباشد. هدف مقاله حاضر مطالعه تطبیقی سیاست جنایی تقنینی کیفرگرا در رابطه با خشونت کلامی در دو کشور ایران و فرانسه میباشد. مقاله حاضر، توصیفی- تحلیلی است. همچنین، این پژوهش با هدف کاربردی و بصورت مطالعات اسنادی و کتابخانه ای انجام شده است. بررسیها نشان می‏دهد، مصادیق جرم انگاری خشونت کلامی در حقوق کیفری ایران عبارتند از: مزاحمت، تعرض جنسی، قذف و تهمت-افترا-توهین-فحاشی. همچنین این مصادیق برای کشور فرانسه عبارتند از: اقدامات وحشیانه، تعرضات ناموسی، خشونت نسبت به صغار و خانواده، اعمال عنف و تعدی، مزاحمت تلفنی، تهدید، مزاحمت شغلی، تجاوز به آزادی افراد، خشونت نسبت به شان و مقام اشخاص. نتایج نشان داد، در رابطه با رویکرد قوه مقننه فرانسه نسبت به جرم انگاری کوچکترین موارد مربوط به انواع خشونت کلامی و روانی و احکام صادره توسط دادگاهها و قضات این کشور، اینگونه برداشت میشود که در رابطه با رویکرد فعلیِ قانونگذاران و دادگاههای ایران و احکام صادره در موارد اعمال خشونت غیرفیزیکی و خشونت کلامی، که منجر به ایجاد ترس و هراس و مشکلات روحی و روانی ناشی از این نوع خشونت میگردد، تا حدود زیادی با کم توجهی قانونگذار ایرانی، به صدمات روحی و روانی ناشی از این نوع خشونت، سرپوش گذاشته است.