ورزش به عنوان یکی از عرصه‌های مهم اجتماعی و فرهنگی، همواره با موانع ساختاری و نگرشی، به‌ویژه برای زنان، مواجه بوده است. علی‌رغم برخی پیشرفت‌ها، مشارکت زنان در این حوزه همچنان با چالش‌هایی روبروست که فرصت‌های برابر آنان را محدود می‌کند. این پژوهش با رویکرد کیفی و استفاده از روش تحلیل تماتیک، با هدف شناسایی موانع مشارکت زنان در ورزش و ارائه راهکارهایی برای توانمندسازی آنان و تحقق برابری جنسیتی انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۲ نفر از ورزشکاران و فعالان حوزه ورزش زنان گردآوری و با کدگذاری مکرر تحلیل شدند. نتایج حاکی از شناسایی هفت مضمون اصلی شامل: پذیرش حقوق زنان، توسعه زیرساخت‌های ورزشی، نقش رسانه‌ها، حمایت‌های دولتی، کاهش تبعیض جنسیتی، حضور زنان در مدیریت، و ایجاد محیطی امن برای ورزش زنان بود که در قالب چهار دسته سازمان‌دهنده طبقه‌بندی شدند: حقوق و کرامت زنان، توسعه زیرساخت‌ها، سیاست‌گذاری و حمایت اجتماعی، و مقابله با تبعیض جنسیتی. در نهایت، دو مضمون فراگیر «توانمندسازی زنان» و «پذیرش اجتماعی و حقوقی» به عنوان محورهای کلیدی استخراج گردید. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تغییر نگرش‌های اجتماعی، تدوین سیاست‌های حمایتی، بهبود زیرساخت‌ها و نقش‌آفرینی مؤثر رسانه‌ها، می‌توانند نقش مهمی در افزایش مشارکت زنان در ورزش ایفا کرده و به تحقق عدالت جنسیتی و تحولات فرهنگی و اجتماعی گسترده‌تر منجر شوند.