در اغلب قوانین اساسی مکتوب و همچنین میثاق های حقوق بشری به صراحت تأکید بر برابری در حقوق زن و مرد شده و حتی در میثاق رفع تبعیض علیه زنان تأکید شده است که بایستی این امر در متن قوانین اساسی و عادی کشورهای عضو تصریح گردد. علیرغم این موضوع قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران صرفاً برابری زن و مرد را از حیث حمایت قانونی پیش بینی کرده و به برابری در حقوق اشاره ای نشده است. با واکاوی مشروح مذاکرات خبرگان قانون اساسی دلایل تاریخی و ایدئولوژیکی چنین عبارت پردازی روشن می گردد که در این مقاله به تفصیل به آن پرداخته شده و نظر سه گروه از اعضای خبرگان تشریح و تفصیل گردیده است. گروه اول تصریح برابری زن ومردبه هرصورت را مخالف موازین شرع میدانند لیکن گروه دوم معتقدنداگردرمتن قانون اساسی تصریح بشودکه زن ومردبه نحوبرابردرحمایت قانون قراردارندمشکل تعارض باشرع حل خواهدشدوگروه سوم که اقلیت ناچیزی راتشکیل میدهندبراین باورندکه بایستی مانندسایرکشورها تصریح برابری درحقوق زن ومرددرقانون اساسی گنجانیده شود.
فتاحی سلطانکوهی,شکیبا و شریفی,ارکان . (1404). برابری جنسیتی در آئینه خبرگان قانون اساسی (تحلیل دیدگاه خبرگان قانون اساسی در خصوص برابری زن و مرد ). فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 4(1), 259-270. doi: 10.30510/pscci.2025.519793.1279
MLA
فتاحی سلطانکوهی,شکیبا , و شریفی,ارکان . "برابری جنسیتی در آئینه خبرگان قانون اساسی (تحلیل دیدگاه خبرگان قانون اساسی در خصوص برابری زن و مرد )", فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 4, 1, 1404, 259-270. doi: 10.30510/pscci.2025.519793.1279
HARVARD
فتاحی سلطانکوهی شکیبا, شریفی ارکان. (1404). 'برابری جنسیتی در آئینه خبرگان قانون اساسی (تحلیل دیدگاه خبرگان قانون اساسی در خصوص برابری زن و مرد )', فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 4(1), pp. 259-270. doi: 10.30510/pscci.2025.519793.1279
CHICAGO
شکیبا فتاحی سلطانکوهی و ارکان شریفی, "برابری جنسیتی در آئینه خبرگان قانون اساسی (تحلیل دیدگاه خبرگان قانون اساسی در خصوص برابری زن و مرد )," فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 4 1 (1404): 259-270, doi: 10.30510/pscci.2025.519793.1279
VANCOUVER
فتاحی سلطانکوهی شکیبا, شریفی ارکان. برابری جنسیتی در آئینه خبرگان قانون اساسی (تحلیل دیدگاه خبرگان قانون اساسی در خصوص برابری زن و مرد ). فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 1404; 4(1): 259-270. doi: 10.30510/pscci.2025.519793.1279
