حقیقت شبیه به خود و مصون از هر سوءبرداشت است که بی‌حجاب خود را به وضع نخستین بازمی‌گرداند. بازنمایی حقیقت در حوزه نقاشی همراه با نشان‌دادن یک ویژگی عینی است. حقیقت شبیه با مدل اما غیر این همان است و در زیباشناسی دریدا متزلزل می‌شود. چون همواره عقاید در حال تغییر، بازسازی و تردید هستند. گسترش معنای اثر هنری مانع از باور به حقیقت واحد و دسترسی به آن است. هدف این مقاله بررسی دیدگاه دریدا درباره امکانِ وجود حقیقت در نقاشی است. این مقاله تلاش دارد تا به این پرسش پاسخ دهد که عقیده دریدا درباره حقیقت در نقاشی چگونه است؟ مقاله حاضر اندیشه دریدا درباره حقیقت و هنر را توصیف و دیدگاه او درباره امکان حقیقت در نقاشی را تحلیل کرده است و بر اساس داده‌های منابع کتابخانه‌ای نگاشته شده است. مطابق یافته‌های پژوهش، باتوجه‌به نظر دریدا درباره امکان حقیقت در نقاشی، نقاشی بدون حقیقت است و حقیقت در حکم استعاره‌ای در نقاشی است. بازنمایی حقیقت در حوزه نقاشی همراه با نشان‌دادن یک ویژگی عینی است. اگرچه نقاشی هرگز نمی‌تواند به حیطه حقیقت راه یابد و حتی گستره آن را تنگ‌تر می‌سازد، بااین‌وجود مسیر تفسیر برای رسیدن به حقیقت دست‌نیافتنی نقاشی همواره باز است. اما تضاد در تفاسیر مانع دیگری برای این حقیقت است و نمی‌توان معنای نهایی برای اثر قائل شد.