مقاله حاضر به بررسی جایگاه اجتهاد و تقلید از دیدگاه فقه امامیه و آثار تعهد به آن در حوزه رفتار فردی و اجتماعی و سبک زندگی مسلمانان، در عصر مدرن می پردازد. حکمرانی دینی در قالب رهبری شورایی بعنوان یک روشِ مدیریت و هدایت جامعه، امروزه مخالفان و موافقانی بر مبنای دلایل عقلایی و نقلی محکمی دارد. برخی از نظرات حضرت امام خمینی (ره) پس از گذشت زمان و با اتکاء به مشکلات اجرایی و غیره، از قانون اساسی نیز کنار گذاشته شده است، درحالیکه قبل از بازنگری قانون اساسی، موضوع شورای رهبری یا رهبر در وصیت نامه حضرت امام پیش بینی شده بود. با توجه به بحث ولایت شورایی در قابل رهبری در حقوق اساسیِ جمهوری اسلامی ایران، بررسیِ دیدگاه مخالفان درخصوص مشکلات ساختاری و کارکردی نظیر دشواری تصمیم‌گیری در مسائل مهم و ضروری روز کشور و دنیا و همچنین معطل ماندن امور جامعه‌ی اسلامی تحت مباحث تأثیرگذار، حائز اهمیت است. موافقان رهبری شورایی معتقدند برای دستیابی به جامعه‌ ای دینی بر مدار اهل بیت (ع) در عصر مدرنیته جدید، حرکت به سوی تخصصی شدن در حوزه فقه امامیه و حقوق و تکالیف فرد-جامعه وحاکمیت منطبق با شریعت محمدی ضروری است، تا شاهد یک جامعه ی اسلامی مدرن و در عین حال مقید به دین و ارزش های آن جهت حفظ حرمت و کرامت انسانی باشیم.