اندیشیدن به سرانجام انسان پس از مرگ، همواره در ادیان و تمدن‌های مختلف یکی از دغدغه‌های اساسی زندگی به شمار آمده است. از این رو شیوه‌ی نگرش به مقوله‌ی مرگ و جهان پس از آن در دو تمدن تأثیرگذار جهان باستان یعنی ایران و یونان برای بررسی در این پژوهش درنظر گرفته شده است. آنچه ما از اساطیر ایران به صورت مکتوب در دست داریم، منحصر به آموزه‌های زرتشتی و مختصری اشاره در دست نوشته‌های مانوی است. منابع اساطیر یونان نیز به طور اخص از سروده‌های هومر و هسیود به دست آمده‌اند. اعتقاد به جهان پس از مرگ، پاداش و پادافراه و گذرگاه روح، از نمونه‌های این اشتراک‌ این دو تمدن هستند. تدوین این مقاله با هدف بررسی تطبیقی بین باورهای اساطیری دو تمدن ایران و یونان درباره‌ی پدیده‌ی مرگ و جهان پس از آن صورت گرفته است تا به چگونگی ارتباط بین بینش اساطیری ایرانی و یونانی پیرامون مرگ و جهان پس از آن و تفاوت‌ها و شباهت‌های بین دو تمدن مذکور دست یابد. این پژوهش، از طریق مطالعات نظری و رویکردی تحلیلی، با مقایسه‌ی داده‌های جمع‌آوری شده به روش اسطوره‌شناسی تطبیقی و مطالعه‌ی اسناد کتابخانه‌ای و پایگاه داده‌ها، انجام شده است. در نهایت خاستگاه مشترک هند و اروپایی و ارتباط دولت‌ها از لحاظ سیاسی و فرهنگی، از جمله دلایلی است که وجود شباهت‌ها را توجیه می‌کند.