جامعه شناسان مهمترین شرط توسعهیافتگی جوامع نوین را حضور حداکثری و مشارکت وسیع شهروندان در قلمروهای گوناگون زندگی اجتماعی است. مشارکت سیاسی نوعی ارادة مردم برای تعیین سرنوشت جمعی خودشان است. بدیهی است که نشانه یک جامعه سالم و روبه رشد مشارکت حداکثری آحاد جامعه در عرصههای اجتماعی ـسیاسی است و چنین جامعهای میتواند در عرصه جهانی نیز رشد و توسعه درخوری داشته باشد. اما باتوجه به اهمیت این مسئله آنچه امروزه با آن روبرو هستیم ناامیدی افراد جامعه از فاعلیت سیاسی و اجتماعی خود و در نتیجه انفعال و بیتفاوتی سیاسی و اجتماعی است. براین اساس سوال اصلی این است که: عوامل و اشکال مشارکت سیاسی و انفعال سیاسی چیست و از کجا ناشی میشوند؟ برای پاسخ به سوال مذکور، با استفاده از روش توصیفی ـتحلیلی و جمعآوری دادهها با بهرهگیری از مقالات، اسناد و منابع کتابخانهای موجود این نتیجه حاصل شده است که دلایل و عوامل انفعال سیاسی در عواملی روانشناختی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی چون؛ بیاعتمادی اجتماعی، نارضایتی اجتماعی، اثربخشی اجتماعی، انگیزههای فردی، قومیت، احساس بیقدرتی، احساس از خودبیگانگی، همدلی، عزت نفس، رضایت از زندگی، احساس امنیت، احساس فردگرایی، فقر و... میباشد.
برقی,شهریار , پریزاد,رضا و مطهرنیا,مهدی . (1403). بررسی عوامل و اشکال مشارکت و انفعال سیاسی (مطالعه موردی ایران). فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3(1), 283-305. doi: 10.30510/pscci.2024.488895.1134
MLA
برقی,شهریار , , پریزاد,رضا , و مطهرنیا,مهدی . "بررسی عوامل و اشکال مشارکت و انفعال سیاسی (مطالعه موردی ایران)", فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3, 1, 1403, 283-305. doi: 10.30510/pscci.2024.488895.1134
HARVARD
برقی شهریار, پریزاد رضا, مطهرنیا مهدی. (1403). 'بررسی عوامل و اشکال مشارکت و انفعال سیاسی (مطالعه موردی ایران)', فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3(1), pp. 283-305. doi: 10.30510/pscci.2024.488895.1134
CHICAGO
شهریار برقی, رضا پریزاد و مهدی مطهرنیا, "بررسی عوامل و اشکال مشارکت و انفعال سیاسی (مطالعه موردی ایران)," فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3 1 (1403): 283-305, doi: 10.30510/pscci.2024.488895.1134
VANCOUVER
برقی شهریار, پریزاد رضا, مطهرنیا مهدی. بررسی عوامل و اشکال مشارکت و انفعال سیاسی (مطالعه موردی ایران). فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 1403; 3(1): 283-305. doi: 10.30510/pscci.2024.488895.1134