با استفاده از روش تحقیق توصیفی به تبیین علل گسترش پوپولیسم در جهان ( مطالعه موردی انتخابات آمریکا )پرداختیم نتایج نشان می دهد ،فرضیه تحقیق مورد تایید قرار می گیرد و بر اساس ظهور پوپولیسم در غرب از جمله ایلات متحده پاسخی به کاهش استانداردهای طبقات کارگر و تعارض های مدرنیه و نهاد دموکراسی است ، در مجموع می توان گفت پوپولیسم به‌معنای توده‌گرایی یا عوام گرایی است روشی در طرفداری کردن یا تظاهر به طرفداری از حقوق و علایق مردم عامه در برابر نخبگان است. نتایج نشان می‌دهد که پوپولیسم به‌عنوان واکنشی به کاهش استانداردهای طبقات کارگر و تعارض‌های مدرنیته و دموکراسی بروز کرده است. دو نظریه اصلی برای توضیح این پدیده مطرح شده: یکی افزایش نابرابری اقتصادی در نظام سرمایه‌داری غربی و دیگری تغییرات فرهنگی پس از جنگ‌های جهانی. تحلیل‌ها حاکی از آن است که پوپولیسم ویژگی‌های مشترکی دارد، از جمله ضدیت با نخبگان و تمرکز بر مردم عادی. ترامپیسم، به عنوان نماینده‌ای از این پدیده، همچنان تهدیدی جدی برای دموکراسی به شمار می‌آید و جدایی حزب جمهوری‌خواه از ترامپ می‌تواند به کاهش نفوذ او منجر شود.
بهرامی نژاد، اکبر، رضایی، علیرضا و صالحی نجف آبادی، عباس. (1403). تبیین علل گسترش پوپولیسم در جهان (مطالعه موردی انتخابات آمریکا). فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران، 3(1)، 66–83. https://doi.org/10.30510/pscci.2024.473370.1053
MLA
بهرامی نژاد، اکبر، رضایی، علیرضا، و صالحی نجف آبادی، عباس. "تبیین علل گسترش پوپولیسم در جهان (مطالعه موردی انتخابات آمریکا)"، فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران، 3، 1، 1403، 66–83. doi: 10.30510/pscci.2024.473370.1053
HARVARD
بهرامی نژاد، اکبر، رضایی، علیرضا، و صالحی نجف آبادی، عباس. (1403). 'تبیین علل گسترش پوپولیسم در جهان (مطالعه موردی انتخابات آمریکا)'، فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران، 3(1), pp. 66–83. doi: 10.30510/pscci.2024.473370.1053
CHICAGO
بهرامی نژاد، اکبر، رضایی، علیرضا و صالحی نجف آبادی، عباس، "تبیین علل گسترش پوپولیسم در جهان (مطالعه موردی انتخابات آمریکا)." فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران، 3 1 (1403): 66–83, doi: 10.30510/pscci.2024.473370.1053
VANCOUVER
بهرامی نژاد اکبر، رضایی علیرضا، صالحی نجف آبادی عباس. تبیین علل گسترش پوپولیسم در جهان (مطالعه موردی انتخابات آمریکا). فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران. 1403;3(1):66–83. doi: 10.30510/pscci.2024.473370.1053
