پژوهش حاضر که با هدف بررسی ارتباط بین کیفیت زندگی و رضایت اجتماعی با میزان تعهد اجتماعی شهروندان شهرکرد می باشد، از نظر نوع هدف یک بررسی کاربردی، از نظر وسعت پهنانگر، از نظر دامنه خرد و از نظر زمانی یک بررسی مقطعی است. روش تحقیق در این پژوهش روش پیمایش، و ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر، تمامی شهروندان 18 سال به بالای شهر شهرکرد می باشد که تعداد آنها بر اساس آخرین آمار در حدود 185 هزار نفر بوده که تعداد 384 نفر از آنان بر اساس نرم افزار سمپل پاور به عنوان حجم نمونه انتخاب شده اند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که بین میزان کل کیفیت زندگی (36/0) و ابعاد آن یعنی کیفیت زندگی جسمی (37/0)، کیفیت زندگی روحی - روانی (33/0)، کیفیت زندگی اجتماعی (45/0)، کیفیت زندگی اقتصادی (30/0)، امید به آینده (34/0) و همچنین بین میزان کل رضایت اجتماعی (43/0) و ابعاد آن یعنی رضایت از خانواده (28/0)، رضایت از سلامتی (38/0) و رضایت از دولت (26/0)، با تعهد اجتماعی شهروندان ارتباط مثبت و مستقیم وجود دارد. بر اساس یافته های حاصل از ارتباط بین متغیرهای جمعیتی و متغیر وابسته، میزان تعهد اجتماعی زنان (میانگین 64/3) بیشتر از مردان (میانگین 43/3) و افراد متأهل (میانگین 68/3) بیشتر از افراد مجرد (میانگین 38/3) بوده است. بین متغیر درآمد خانوار و تعهد اجتماعی (42/0) نیز ارتباط مثبت و مستقیم مشاهد شد. اما بین متغیرهای جمعیتی سن با تعهد اجتماعی شهروندان ارتباط معناداری مشاهده نشد.