دست نیافتن به اهداف و پیامدهای مورد انتظار در توسعۀ اجتماعی، موضوع قانونخواهی و قانونگریزی را تبدیل به یک مسئلۀ پیچیدۀ اجتماعی متأثر از ابعاد حقوقی و تاریخی نموده است. در این مقاله، تنش میان امر دینی و حقوق بینالملل با توجه به اعمال حاکمیت دینی از مسیر نهاد نظارتی شورای نگهبان و با استفاده از نظریههای دین و حقوق وبر تبیین گردید تا مشخص شود که تا چه اندازه نظام سیاسی این تنش را با ابزار حق تحفظ و نظارت شرعی تبدیل به توافق نموده است. یافتهها نشان میدهد که تعارضی جدی میان حاکمیت شرع و قوانین مدرن در حقوق بینالملل وجود دارد، از یک سو، موضوع اولویت حکم حکومتی بر حکم شرعی یک دستاویزی برای اعمال مصلحتاندیشانۀ قوانین داخلی و بینالمللی بوده است و از سوی دیگر تعداد معاهدات بینالمللی که با وجود مغایرتهای شرعی و بنا بر ضروریات روز به تصویب رسیدهاند کم نیستند؛ در نتیجه، نمیتوان کارکرد نظارت شرعی شورای نگهبان را به عنوان یک نهاد مشروعیتبخش به قوانین، کارآمد دید، زیرا این نهاد با دخالت ملاحظات مذهبی بر قوانین به جای بهره بردن از خرد جمعی باعث سیاسی شدن حقوق اجتماعی و فرهنگی شده است.
زارعی,حمید , سیدی,فرانک و نوابخش,فرزاد . (1403). رابطه سیاست های سلامت بر جامعه پذیری سلامت شهروندان با توسعه اقتصادی شهر دورود. فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3(1), 16-32. doi: 10.30510/pscci.2024.412054.1035
MLA
زارعی,حمید , , سیدی,فرانک , و نوابخش,فرزاد . "رابطه سیاست های سلامت بر جامعه پذیری سلامت شهروندان با توسعه اقتصادی شهر دورود", فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3, 1, 1403, 16-32. doi: 10.30510/pscci.2024.412054.1035
HARVARD
زارعی حمید, سیدی فرانک, نوابخش فرزاد. (1403). 'رابطه سیاست های سلامت بر جامعه پذیری سلامت شهروندان با توسعه اقتصادی شهر دورود', فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3(1), pp. 16-32. doi: 10.30510/pscci.2024.412054.1035
CHICAGO
حمید زارعی, فرانک سیدی و فرزاد نوابخش, "رابطه سیاست های سلامت بر جامعه پذیری سلامت شهروندان با توسعه اقتصادی شهر دورود," فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 3 1 (1403): 16-32, doi: 10.30510/pscci.2024.412054.1035
VANCOUVER
زارعی حمید, سیدی فرانک, نوابخش فرزاد. رابطه سیاست های سلامت بر جامعه پذیری سلامت شهروندان با توسعه اقتصادی شهر دورود. فصلنامه تحولات سیاسی اجتماعی معاصر ایران, 1403; 3(1): 16-32. doi: 10.30510/pscci.2024.412054.1035