کشورها سیاست های مختلفی در سیاستگذاری و شناسایی ماهیت کیفیات مشدده جرم در مشخص نمودن معیار های شناخت جرایم اشد و شدید و تاثیرات اساسی آن دارند. انواع دلایل تشدیدکننده جرم را می توان به شکلی به نام چیستی و ماهیت تشدید کننده جرم ذکر نمود،که شامل عوامل عمومی تشدید که در حقوق جزای ایران فقط به دو صورت تکرار و تعدد جرم نمایان می شود و عوامل اختصاصی که به شکل عینی و شخصی می باشند.بودن جرم جهت آحاد جامعه همیشه خطرناک می باشد،اما در برخی موارد ارتکاب جرم در قالب تعدد و تکرار آن تهدید ویژه ای به حساب می آید.مقنن در این شرایط چاره ای جز منع ارتکاب این نوع جرایم از طریق وضع قواعد خاص تشدید مجازات ندارد تا موجب استقرار عدالت در جامعه گردد. از عوامل عمومی تشدید مجازات تکرار و تعدد می باشد چون مختص جرایم خاصی نیست و در هر جرمی ورود نماید باعث تشدید مجازات می گردد.این پژوهش، با بکارگیری از روش توصیفی تحلیلی ضمن تبیین جهات تشدید کننده مجازات سعی دارد تا ماهیت کیفیات مشدده جرم در سیاست های حقوق ایران را مورد شناخت قرار دهد.یافته های تحقیق نشان می دهد که از خلاء های موجود در قانون،نبود ملاک و مبنا روشن جهت افراز شرایط جرم و چگونگی مشددۀ آن می باشد.براین اساس تعیین تکلیف قانونی در مورد مبنا افراز و همچنین توجه آشکار قانونی به ضرورت یا عدم ضرورت آگاهی به کیفیات مشدده،از ترجیحات اصلاح مقررات به نظر می رسد