ماهیت سکولار رژیم پهلوی از دو جنبه به رشد فرقه‌ی بهاییت و یهودیت کمک کرد. یکی آنکه ماهیت سکولاریستی رژیم، تعصب نسبت به دین و مذهب خاصی را بی‌معنا کرد و از این رو فرقه‌های گوناگون فرصت مناسبی برای رشد و گسترش یافتند. از سوی دیگر پهلوی اول و دوم، در راستای دستیابی به هدف مدرنیزاسیون کردن ایران به مبارزه با مذهب تشیع و علمای شیعه که نماد سنت‌گرایی تلقی می‌شد برخاستند. میدان دادن به فرقه‌ها‌ی ضدشیعه‌ی بهاییت و یهودیت، فرصت مناسبی برای دستیابی به این هدف پهلوی‌ها بود از همین جهت در دوره‌ی دو مرحله‌ای نظام سلطنتی پهلوی شاهد تاثیر و گاهی تسخیر در سیاست پادشاهان پهلوی توسط فرقه‌های بهاییت و یهودیت می‌باشیم. بر این اساس سوال اصلی مقاله بدین صورت است که دو فرقه‌ی یهود و بهاییت چه تاثیری در ساختار قدرت و فروپاشی پهلوی داشته‌اند؟ با بررسی های صورت گرفته به دست آمد که نفوذ یهودیان و بهاییون در ساختار قدرت پهلوی باعث تشدید و ترغیب هرچه بیشتر سیاست های ضد دینیِ شاهان پهلوی و تسلط بیگانگان و استبدادگران و در نتیجه فاصله میان دولت (دربار) با جامعه‌ی مذهبی ایران و مردم مذهبی ایران گردید که همین یکی از مهمترین عوامل فروپاشی و سرنگونی سلطنت پهلوی بوده است.