فرهنگ و هویت بخشی جدایی ناپذیر از حیات هر انسان و جامعه و متمایزکننده آنها از انسان ها و جوامع دیگر و از سویی دیگر، ارتباط دهنده انسان ها و جوامع با یکدیگر می باشند. تعریف هر انسان یا جامعه خارج از فرهنگ و هویت امکان پذیر نیست. می توان گفت اگر انسان و یا جامعه ای خارج از چارچوب های فرهنگی و هویتی خود رفتاری داشته باشد به آن خودبیگانگی فرهنگی می گویند. به عبارت دیگر، فرهنگ و هویت بخش در هم تنیده "خود و وجود" هر انسان یا جامعه است که در وضعیت "از خودبیگانگی" انسان و جامعه از حقیقت اصلی خود دور شده است. ایجاد چنین وضعیتی در فضای واقعی(غیرمجازی) آهسته و کند صورت می گیرد، اما در فضای مجازی بدلیل دسترسی آسان افراد و جوامع به انبوه هویت ها و فرهنگ های معارض، شدت تحولات هویتی و فرهنگی بسیار سریع تر شده است. در عصر حاضر به دلیل گسترش فضای مجازی برای همه نسل ها پدیده " از خود بیگانگی هویتی و فرهنگی" به سرعت در حال رشد و گسترش می باشد. این مقاله برآنست که با طرح مباحث نظری در حوزه ی " فضای مجازی"، "ازخودبیگانگی" و "هویت و فرهنگ" با محور قرار دادن سرعت تاثیر گذاری فضای مجازی به " آسیب ها و تهدیدهای " این فضا بر فرهنگ و هویت در سطح خرد "نسل جوان جامعه ایرانی" و در سطح کلان " جامعه ایرانی _ اسلامی" با رویکرد نظری و آسیب شناسانه بپردازد.